Τι κρύβεται πίσω από την ισπανική υποχώρηση

Σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης (και) η Ισπανία σύμφωνα με σχετικό θέμα του euro2day. Με το ισπανικό πρόβλημα λόγω μεγέθους και ιδιαιτεροτήτων να προοιωνίζεται πως θα λειτουργήσει προς την διαμόρφωση της «τελικής λύσης». 

Στα ευρωπαϊκά ΜΜΕ πληθαίνουν οι αναφορές, διαρροές και εκτιμήσεις πως το Βερολίνο είναι κοντά στην ανακοίνωση μίας ρηξικέλευθης πρότασης για την αντιμετώπιση της κρίσης. 

Μίας πρότασης (ή προτάσεων) που δεν θα αποκλίνουν του κεντρικού σχεδιασμού των Γερμανών θα ανοίγουν ωστόσο τον δρόμο προς έναν (όπως θα παρουσιασθεί) προσωρινό συμβιβασμό. 

Κατά την εκτίμηση μερίδας παικτών (την οποία ασπαζόμαστε) το Βερολίνο θα επιχειρήσει νααποσυμπιέσει την εκρηκτική κατάσταση, που σε καμία περίπτωση δεν θα οδηγούν σε έξοδο από την κρίση, αλλά θα τείνουν να συμβάλλουν στην χαλάρωση των αντιστάσεων που αντιμετωπίζει (και πληθαίνουν). 

Σύμφωνα με αυτή την προσέγγιση το Βερολίνο θέτει υπό την διαχείριση των οργάνων της ευρωζώνης (της οποίας προσπαθεί να αποκτήσει τον έλεγχο) τα έσχατα στοιχεία εθνικής οικονομικής ανεξαρτησίας των χωρών- μελών. Δημιουργώντας έτσι τις προϋποθέσεις-πλαίσιο για μία γερμανικής εποπτείας πολιτική & οικονομική ενοποίηση της ΕΕ. 

Εστιάζοντας στο ισπανικό πρόβλημα μία απλή (και μόνον) ματιά στα spreads των ισπανικών ομολόγων δεν αφήνει πολλές ψευδαισθήσεις για το αδιέξοδο της Μαδρίτης. 

Αυτό εξηγείται και από το πιεστικό- σχεδόν εμμονικό- αίτημα/εκβιασμό του Βερολίνου προκειμένου η Μαδρίτη να συρθεί σε ένα πρόγραμμα...διάσωσης (;) ανάλογο με αυτό, που εφαρμόζεται στην Ελλάδα (*). 

Γιατί άραγε οι Γερμανοί να μεθοδεύουν την υλοποίηση ενός υφεσιακού προγράμματος, μορφές του οποίου όπου εφαρμόζονται επιφέρουν χειρότερα αποτελέσματα και εμβάθυνση του σπηράλ-θανάτου/ύφεσης. Και αλήθεια πόσο βάσιμες είναι οι αναφορές γερμανόφωνων ΜΜΕ, πως ένα από τα ισχυρότερα assets της Ισπανίας είναι το πλουσιότατο χαρτοφυλάκιο real estate, ξενοδοχειακών μονάδων, οικιστικών συγκροτημάτων (κυρίως κατά μήκος της μεσογειακής ακτής. Το συγκεκριμένο χαρτοφυλάκιο υπολογίζεται, πως αποτιμάται (σε όρους αντικειμενικής αξίας) πάνω από 100 δισ. ευρώ, είναι δε σε μέγιστο βαθμό ενυπόθηκο στις υπό κατάρρευση ισπανικές τράπεζες. 

Προφανώς ο...διασώστης θα αποκτήσει (σε ευτελέστατες τιμές) απίστευτα περιουσιακά στοιχεία. 

(*) δεν είναι τυχαίο, πως ο W. Schaeuble ακόμη και όταν αναφέρεται στην ισπανική κρίση ρίχνει τα βάρη/την ευθύνη (και το ανάθεμα ) στους...άχρηστους έλληνες. Η έννοια και το στίγμα του failed state - αποτυχημένου κράτους. 

ΠΗΓΗ :Euro2day.gr(Εκηβόλος)